Ocieplenie Domu z Ytong: Skuteczne Rozwiązania dla Energooszczędnych Budynków

Mostki termiczne, jak sama nazwa wskazuje, to miejsca, przez które ciepło ucieka z wnętrza domu. Szczególnie dotykają one żelbetowych nadproży, które zazwyczaj stanowią najsłabszy termicznie element obudowy otworów okiennych czy drzwiowych. Stanowią one znaczący mostek, który wymaga dodatkowego docieplenia. W przypadku budowy w technologii betonu komórkowego Ytong, zwłaszcza przy ścianach jednowarstwowych, takich jak z bloczków Ytong EnergoUltra+ lub wielkoformatowych paneli ściennych Ytong Panel SWE Ultra+, rekomendowane jest stosowanie pełnego systemu Ytong, obejmującego nadproża i płyty stropowe Ytong. Firma Xella Polska, producent materiałów Ytong, oferuje całą gamę gotowych nadproży z betonu komórkowego, które umożliwiają wykonanie "ciepłych" nadproży okiennych i drzwiowych o bardzo dobrej nośności. Dzięki zastosowaniu systemowych nadproży można praktycznie wyeliminować mostki termiczne wokół okien i drzwi.

Systemowe Rozwiązania Ytong dla Nadproży

Zastosowanie systemowych nadproży Ytong to nie tylko eliminacja mostków termicznych, ale również szereg innych korzyści. W ścianach jednowarstwowych wykonanych z bloczków lub paneli Ytong, otwory o szerokości do 175 cm zazwyczaj przykrywane są prefabrykowanymi nadprożami Ytong YN. Dostępne są one w szerokościach 24 cm i 36,5 cm. Wykonane z betonu komórkowego zbrojonego stalowymi prętami, nadproża te mają wysokość 25 cm i dostępne są w długościach 130, 150, 175, 200 i 225 cm. Dla ścian o grubości 36,5 cm stosuje się pojedyncze belki, natomiast dla ścian o grubości 48 cm wykorzystuje się dwie belki o szerokości 24 cm każda. W przypadku podwójnych belek, szczelina pomiędzy nimi wypełniana jest systemową zaprawą do cienkich spoin. Po montażu, nadproża Ytong YN mogą być natychmiast obciążane, co eliminuje potrzebę przerw technologicznych.

Dla otworów w ścianach o szerokości większej niż 175 cm stosuje się nadproża zespolone z prefabrykowanymi belkami Ytong YF. Te belki, wykonane ze zbrojonego betonu komórkowego, mają wysokość 12,4 cm oraz szerokości 11,5 i 17,5 cm. W ścianach jednowarstwowych Ytong EnergoUltra+ i Ytong Panel SWE Ultra+ zespolone nadproże składa się z dwóch lub trzech (w zależności od grubości ściany) zbrojonych belek Ytong YF oraz warstwy bloczków Ytong EnergoUltra+ ułożonych na zaprawie Ytong-Silka FIX X100. Montaż nadproża zespolonego jest prosty i zazwyczaj trwa zaledwie kilkanaście minut. Kształtki U są wszechstronne - można je stosować nie tylko do nadproży, ale także do formowania żelbetowych belek, wieńców stropowych, a nawet słupów. Główną zaletą żelbetowych nadproży w kształtkach U jest możliwość łatwego docieplenia.

Energooszczędność w Budownictwie Jednowarstwowym

Nowy beton komórkowy doskonale wpisuje się w trend i jednocześnie wymóg budownictwa energooszczędnego. Umożliwia wznoszenie ścian jednowarstwowych, które spełniają nawet surowe warunki energooszczędności. Ytong był pierwszym energooszczędnym materiałem budowlanym na świecie.

„Alternatywą dla ściany dwuwarstwowej z grubą warstwą ocieplenia jest ściana jednowarstwowa. Dzisiejsze zaawansowane materiały budowlane pozwalają na budowę jednorodnej przegrody, która spełni nawet bardzo rygorystyczne wymogi termiczne. Przykładem są nasze innowacyjne systemy Ytong Energo+ oraz Ytong Energo, które umożliwiają budowę ciepłych, energooszczędnych domów przyszłości” - wyjaśnia Małgorzata Bartela, Product Manager Xella Polska.

Bloczki z betonu komórkowego Ytong Energo+ dostępne są w dwóch grubościach: 36,5 i 48 cm, pozwalają wznosić mury, które bez dodatkowej izolacji spełniają aktualne normy cieplne dla ścian zewnętrznych budynków mieszkalnych; Ytong Energo spełnia je przy grubości bloczków 40 i 48 cm. Wysoką energooszczędność materiałów Ytong potwierdza fakt, że marka jest Ambasadorem Budownictwa Pasywnego Polskiego Instytutu Budownictwa Pasywnego i Energii Odnawialnej im. Güntera Schlagowskiego. Tytuł ten przyznaje jedna z najstarszych w Polsce niezależnych instytucji zajmujących się popularyzacją wiedzy z zakresu budownictwa pasywnego, jak i propagujących energooszczędne rozwiązania, również te związane z odnawialnymi źródłami.

„Energooszczędność, którą narzucają nam unijne normy, możemy traktować jako przykry obowiązek. Ale warto spojrzeć na to szerzej. Chroniąc dom przed zbędną stratą ciepła, chronimy tym samym naszą planetę przed dodatkową emisją gazów cieplarnianych. Budując energooszczędnie, możemy też sporo zaoszczędzić podczas późniejszej eksploatacji domu. W efekcie będziemy mieć niższe rachunki za ogrzewanie domu zimą lub jego chłodzenie latem. Zalety budowy energooszczędnego domu z bloczków betonu komórkowego Ytong Energo i Ytong Energo+ doceni każdy inwestor i wykonawca. Szybkość budowy z dużych bloczków niewymagających dodatkowego ocieplenia, pozwala znacznie oszczędzić czas i koszty inwestycji. Prosty sposób murowania zmniejsza ryzyko błędów wykonawczych, a murowanie bloczków z systemem połączeń na pióro i wpust z zastosowaniem zaprawy Ytong-Silka do cienkich spoin niweluje mostki termiczne, zapewnia ścianom jednorodność termiczną. Wysoka dokładność wymiarowa bloczków betonu komórkowego pozwala na wykonanie szczelnego muru. Czas murowania jest dwukrotnie krótszy w porównaniu z tradycyjną ścianą warstwową. Jednorodne bloczki Ytong z ciepłego betonu komórkowego wzbogacone są o dodatkowe elementy systemowe: nadproża Ytong, kształtki Ytong U, elementy ocieplenia wieńca Multipor, bloki Silka E-S do budowy fundamentów i ścian piwnicznych, mineralne płyty izolacyjne Multipor oraz systemowe stropy Ytong.”

Energooszczędność to dziś nie tylko modny trend w budownictwie, ale już niedługo ustawowy wymóg. Unia Europejska mocno stawia na ograniczenie zużycia energii, zwłaszcza do ogrzewania i chłodzenia budynków. Budując własny dom, powinniśmy mieć to na uwadze. Warto więc rozważyć technologię budownictwa energooszczędnego, pasywnego lub nawet zeroenergetycznego (budynek o zerowym zużyciu energii i zerowej emisji dwutlenku węgla). Rosnące ceny energii spopularyzowały idee budownictwa energooszczędnego. Jednak równie ważne są aspekty ekologiczne - oszczędzając energię, mniej naruszamy zasoby naturalne.

Na czym polega energooszczędne budownictwo? To takie rozwiązania budowlane, które znacznie ograniczają zużycie energii potrzebnej do ogrzewania domu, ale również jego chłodzenia. Unia Europejska mocno promuje energooszczędne budownictwo. Polska, jako kraj członkowski europejskiej wspólnoty, musi dostosować się do unijnego prawa. Wprowadzane u nas sukcesywnie coraz ostrzejsze wymogi termiczne odnośnie przegród zewnętrznych związane są z wdrażaniem dyrektywy unijnej 2010/31/UE z dnia 19 maja 2010 roku w sprawie charakterystyki energetycznej budynków. Ostatnie tak znaczące podniesienie kryteriów termicznych dla budynków mieszkalnych mieliśmy w styczniu 2017 roku, kiedy wprowadzono współczynnik przenikania ciepła U≤0,23 W/(m²K) dla przegród zewnętrznych. W 2021 roku nastąpiło kolejne zwiększenie wymogów izolacyjności cieplnej - współczynnik wynosi wyśrubowane U≤0,20 W/(m²K). Ambicją UE jest wprowadzenie w nieodległej przyszłości standardów budownictwa zeroenergetycznego.

Ocieplenie Wieńców Stropowych - Klucz do Eliminacji Mostków Termicznych

Spoczywające na ścianach nośnych żelbetowe wieńce stropowe mają dla konstrukcji domów murowanych ogromne znaczenie. Dzięki nim obciążenia ze stropów są w miarę równomiernie przekazywane na podpierające je ściany. Jedyny problem z wieńcami stropowymi jest taki, że wykonane są z „zimnego” żelbetu, przez co ściany zewnętrzne w tym miejscu mogą mieć mniejszą izolacyjność cieplną. Wyeliminowanie, a przynajmniej ograniczenie mostka cieplnego w miejscu oparcia wieńca na ścianie jest stosunkowo łatwe do osiągnięcia w ścianach dwuwarstwowych. Nie oznacza to jednak, że podobnych efektów nie da się uzyskać także w ścianach jednowarstwowych, wykonanych na przykład z bloczków betonu komórkowego.

Kiedyś w domach ze ścianami jednowarstwowymi o szerokości 36,5 cm, wymurowanymi z bloczków Ytong, do izolacji termicznej obwodowych belek stropowych używano specjalnych elementów do ocieplania wieńców, wykonanych z płytek betonu komórkowego, do których przyklejona była kilkucentymetrowa warstwa wełny mineralnej.

Inaczej jest to obecnie rozwiązane w ścianach jednowarstwowych z bloczków betonu komórkowego Ytong EnergoUltra+. W takich bardzo „ciepłych” ścianach, wymurowanych w całości z materiału o właściwościach konstrukcyjno-izolacyjnych, słabo zaizolowane wieńce stropowe mogłyby być odczuwalnym mostkiem termicznym. Dlatego do ich ocieplenia należy użyć specjalnych elementów - płyt betonu komórkowego Multipor EDW, które podczas betonowania stropu posłużą także jako boczne deskowanie wieńca.

Przeznaczone do ocieplania wieńców stropowych płyty Multipor EDW oferowane są w trzech grubościach: 10, 12,5 i 15 cm. Płyt 15-centymetrowych należy użyć wtedy, gdy wymurowane z bloczków Ytong EnergoUltra+ ściany jednowarstwowe mają grubość 48 cm. Korzystne jest również to, że płyty Multipor EDW, przyklejone do wierzchu ścian domu w miejscu oparcia stropu, mają wysokość 25 cm. Taka różnica poziomów umożliwia wymurowanie pierwszej warstwy bloczków ściany piętra w części na cienkiej zaprawie klejowej, a w części - na zaprawie cementowo-wapiennej. Dzięki takiemu rozwiązaniu pierwsza warstwa bloczków ściany piętra ułożona jest nie tylko - co bardzo ważne - idealnie poziomo, ale też bez grubej spoiny, która byłaby mostkiem termicznym, widocznym na zewnętrznej stronie ściany jednowarstwowej.

Porównanie Ytong i Solbet - Kluczowe Różnice

Wybierając między Ytongiem a Solbetem, warto rozważyć ich specyficzne właściwości. Ytong jest często wybierany, gdy priorytetem jest większa precyzja wykonania i lepsza izolacyjność cieplna. Solbet natomiast może być lepszym rozwiązaniem dla osób szukających tańszego materiału i łatwości obróbki na budowie.

Skład, Gęstość i Technologia Produkcji

Ytong i Solbet to dwa różne systemy betonu komórkowego, których najistotniejsze różnice dotyczą składu, gęstości oraz technologii produkcji. Ytong bazuje na starannie dobranej mieszance piasku kwarcowego, wapna, cementu, wody i niewielkiej ilości anhydrytu. Solbet wykorzystuje z kolei piasek, wapno, cement, gips oraz aluminium w innych proporcjach, często z dodatkiem pyłów lotnych. Te różnice w składzie przekładają się na właściwości fizyczne gotowych bloczków, takie jak gęstość czy struktura porów.

Jednym z parametrów, które najmocniej różnicują te materiały, jest gęstość objętościowa. Ytong oferowany jest przede wszystkim w klasach gęstości 350, 400 oraz 500 kg/m³. Z kolei w przypadku Solbetu dominują odmiany 400, 500 oraz 600 kg/m³. Skutkuje to zróżnicowanymi właściwościami termicznymi i mechanicznymi: niższa gęstość Ytonga zapewnia lepszą izolację cieplną, zaś wyższa gęstość Solbetu skutkuje większą wytrzymałością na ściskanie.

Znaczenie ma także sposób produkcji. Ytong stosuje autoklawizację w warunkach wysokiego ciśnienia oraz precyzyjny proces cięcia maszynowego, dzięki czemu bloczki mają bardzo małe tolerancje wymiarowe i wyjątkowo gładkie powierzchnie. Solbet również utwardza bloczki w autoklawach, jednak różnice w recepturze i szczegółach procesu powodują pewne zróżnicowanie faktury czy wymiarów bloków.

Zestawienie pokazuje, że różnice dotyczą głównie gęstości, odmiennych składów oraz precyzji produkcji. Z tych parametrów wynikają kolejne cechy użytkowe, które mogą być decydujące przy wyborze materiału do konkretnej inwestycji.

Zalety i Wady Budowy Domu z Ytonga i Solbetu

Budowa domu z bloczków Ytong i Solbet ma swoje istotne zalety, ale wiąże się też z ograniczeniami, które należy uwzględnić na etapie planowania. Do głównych atutów obu materiałów zalicza się bardzo wysoką precyzję wymiarową (odchyłki rzędu 1-2 mm), lekkość umożliwiającą szybką i łatwą obróbkę, a także niski współczynnik przewodzenia ciepła λ od ok. 0,38 do nawet 0,23 W/mK, co wpływa na termoizolacyjność przegród. Takie właściwości obu materiałów pozwalają ograniczyć mostki cieplne i dają duże możliwości energooszczędnej budowy. Z kolei wśród wad należy wymienić podatność bloczków na kruchość podczas transportu i montażu, stosunkowo niską odporność na uszkodzenia mechaniczne oraz konieczność prawidłowego zabezpieczenia przed nasiąkaniem wodą.

Jeśli chodzi o łatwość budowy i logistyki, bloczki Ytong i Solbet wyróżniają się przewidywalnością pracy materiału oraz prostotą łączenia na cienkowarstwowe zaprawy klejowe. Dzięki temu możliwe jest wykonanie bardzo równych ścian, co ogranicza późniejsze zużycie tynków i innych warstw wykończeniowych. Wyzwaniem może być jednak relatywnie gorsza akumulacyjność cieplna w porównaniu do materiałów cięższych, co może wpływać na komfort cieplny w skrajnych warunkach pogodowych. Kluczowe jest również, by podczas wnoszenia ścian i transportu zachować ostrożność - bloczki po uszkodzeniu tracą na wytrzymałości i mogą wymagać wymiany.

Z powyższego zestawienia wynika, że oba materiały mają bardzo zbliżone parametry w zakresie dokładności wykonania i łatwości montażu, jednak Solbet produkowany jest również w wariantach o niższej gęstości, co dodatkowo zwiększa jego kruchość i podatność na uszkodzenia mechaniczne. W praktyce wybór pomiędzy Ytongiem a Solbetem sprowadza się często do niuansów związanych z detalami wykończeniowymi i wytrzymałością konkretnych typów bloczków na wyższe obciążenia lub warunki wilgotnościowe.

Izolacyjność Cieplna: Ytong vs. Solbet

Izolacyjność cieplna materiałów ściennych wyrażana jest współczynnikiem przewodzenia ciepła λ (lambda) oraz współczynnikiem przenikania ciepła U dla konkretnej grubości bloczka. Ytong i Solbet to bloczki z betonu komórkowego, charakteryzujące się różnymi wartościami tych parametrów - decyzja, który z nich izoluje lepiej, opiera się właśnie na konkretnej gęstości produktów oraz ich dedykowanych wariantach.

Najniższym parametrem λ wyróżnia się Ytong Energo (0,095 W/mK), podczas gdy Solbet Optimal Plus osiąga 0,099 W/mK. Modele standardowe prezentują nieco mniej korzystne wartości - Ytong Forte i Solbet Ideal plasują się na poziomie 0,12 W/mK. Dla uzyskania ściany jednowarstwowej o U ≤ 0,20 W/m²K (spełniającej aktualne wymogi WT2021) wystarczają odpowiednie grubości bloczków w odmianach ciepłochronnych obu marek.

Dokładne porównanie izolacyjności cieplnej wybranych wariantów ilustruje poniższa tabela:

Zestawienie parametrów wskazuje, że różnice pomiędzy najbardziej ciepłochronnymi odmianami Ytonga i Solbetu są minimalne i w praktyce oba materiały pozwalają osiągnąć zbliżone efekty izolacyjne przy zastosowaniu bloczków tej samej gęstości i grubości. Szczegóły wyboru konkretnego wariantu powinny być dopasowane do wymagań projektu oraz założeń konstrukcyjnych, a także uwzględnienia wymaganego współczynnika U dla ściany zewnętrznej.

Wytrzymałość Ścian: Ytong vs. Solbet

Wytrzymałość ścian z Ytonga i Solbetu różni się przede wszystkim ze względu na klasę gęstości i technologię produkcji. Ytong, produkowany głównie w klasach gęstości 500 i 600 kg/m³, najczęściej występuje na rynku w odmianie Ytong Energo o gęstości 400 kg/m³ i wytrzymałości na ściskanie 2,0-2,5 MPa. Solbet oferuje większą paletę gęstości - od 350 do nawet 700 kg/m³, a wytrzymałość jego bloczków sięga od 2 do 4 MPa w zależności od klasy produktu. Najczęściej stosowane w budownictwie jednorodzinnym rozwiązania Solbetu to klasa 500 lub 600, których wytrzymałość oscyluje wokół 2,5-3,5 MPa.

Poniżej zestawiono najważniejsze dane dotyczące wytrzymałości typowych bloczków Ytong i Solbet, dostępnych na polskim rynku:

Solbet, dzięki wyższym klasom gęstości, może zapewnić większą wytrzymałość na ściskanie w przypadku ścian nośnych czy konstrukcji wielokondygnacyjnych. W odmianach przeznaczonych na ściany o podwyższonej termoizolacyjności (gęstość 350-400 kg/m³) zarówno Ytong jak i Solbet mają zbliżoną, umiarkowaną wytrzymałość. Dla typowych zastosowań jednorodzinnych obie marki są wystarczające, lecz do budynków o większym obciążeniu lepiej sprawdzają się bloczki Solbet klasy 600 lub wyższej.

Koszty Budowy: Ytong vs. Solbet

Różnica w kosztach budowy domu z Ytonga i Solbetu wynika przede wszystkim z ceny samego materiału, kosztów transportu oraz wydajności podczas prac murarskich. W praktyce bloczki Solbetu są zwykle tańsze w przeliczeniu na metr sześcienny niż bloczki Ytong, jednak różnica ta potrafi zniwelować się w trakcie budowy ze względu na odmienne rozmiary elementów, zużycie zaprawy czy czas potrzebny na realizację ścian.

Aby przeprowadzić rzetelne porównanie opłacalności wyboru Ytong lub Solbet, warto sprawdzić nie tylko cenę zakupu, ale również koszty związane z zaprawą, pracochłonnością i stratami materiałowymi. Sprawdźmy to na konkretnych, średnich wartościach rynkowych:

Tabela pokazuje wymierną przewagę cenową Solbetu na etapie zakupu bloczków i transportu, jednak po uwzględnieniu wszystkich czynników (straty, robocizna, zużycie zaprawy) różnice mogą się zmniejszyć. W przypadku domów o skomplikowanej bryle lub większej liczbie cięć materiału, wzrasta przewaga logistyczna Ytongu dzięki jego dokładniejszym wymiarom i mniejszym stratom.

Ostateczny koszt zależy więc nie tylko od cen materiału, ale także od projektu, systemu murowania i efektywności prac budowlanych - to właśnie na te aspekty warto zwrócić uwagę przy ocenie opłacalności obu rozwiązań.

Na Co Zwrócić Uwagę Przy Wyborze Materiału?

Wybierając materiał do budowy domu pomiędzy Ytongiem a Solbetem, należy wziąć pod uwagę kluczowe różnice w parametrach technicznych, dostępności asortymentu oraz specyfice samej budowy. Istotne są tu nie tylko podstawowe właściwości, ale także kompatybilność z planowaną technologią budowy, wymagania projektu oraz dostępność usług wykonawczych. W praktyce wybór ten często determinuje grubość ścian, rodzaj zaprawy i czas realizacji inwestycji, dlatego w pierwszej kolejności najlepiej porównać najważniejsze parametry obu materiałów w poniższej tabeli:

Powyższa tabela ułatwia szybkie zestawienie najważniejszych cech obu produktów - różnice w wytrzymałości czy grubości elementów mogą mieć wpływ na kształtowanie ścian nośnych, sposób murowania oraz parametry termiczne budynku. Uwzględniając dokładność wymiarową bloczków oraz szerokość asortymentu, Ytong daje większą przewidywalność przy projektach, gdzie wymagana jest powtarzalność łączeń i szybkie tempo prac. Z kolei Solbet, dzięki liczbie wariantów gęstości, pozwala precyzyjnie dobrać materiał do wymagań projektu zarówno pod kątem nośności, jak i izolacyjności cieplnej.

Przed zakupem dobrze upewnić się, czy wybrany producent oferuje kompleksowy system (na przykład nadproża czy elementy wieńcowe), a także sprawdzić dostępność akcesoriów i chemii budowlanej.

Alternatywne Materiały Budowlane: Beton Komórkowy, Ceramika, Silikaty i Keramzytobeton

Beton komórkowy, inaczej gazobeton, powstaje z piasku, cementu, wapna i wody. Pozwala na wykonanie ściany jednowarstwowej o współczynniku przenikania ciepła U = 0,3 W/(m2*K). Jest to zatem materiał o bardzo dobrych właściwościach termoizolacyjnych, dodatkowo jest wytrzymały na ściskanie i łatwy w obróbce. Pochłania on jednak dużo wilgoci, a nasiąknięte ściany mogą przemarzać, co powoduje kruszenie bloczków.

Produkty z gazobetonu o małych gęstościach (300-500) cechuje mała wytrzymałość na obciążenia, jednak ich zaletą jest doskonałe utrzymywanie ciepła. Należy je stosować do wykonywania ścian zewnętrznych jednorodnych. Natomiast betony komórkowe o dużych gęstościach (600-700) są wytrzymałe, przenosząc obciążenia np. ze stropów, ale słabo trzymają ciepło. Można go stosować do wykonywania dwuwarstwowych ścian zewnętrznych (klasa 500) z warstwą izolacji cieplnej ze styropianu od ok. 10 cm (EPS 031) oraz od ok.

Cegła, pustaki, ceramika poryzowana - to materiały ceramiczne, które powstają z gliny. Ceramika zwykła to cegły pełne, cegły dziurawki, cegły kratówki i kilka typów pustaków powstałych z gliny wypalanej w bardzo wysokiej temperaturze. Izolacyjność cieplna zwykłej ceramiki jest niska. Współczynnik przenikania ciepła lambda dla pustaków wynosi ok. 0,44-0,55 W(m2*K). Dzięki dużej masie dobrze izolują akustycznie, mają wysoką zdolność akumulacji termicznej. Ceramika poryzowana to pustaki zwykłe i z wypełnieniem termoizolacyjnym (perlit, styropian, wełna mineralna). Wytwarza się je z gliny połączonej z drobnymi trocinami bądź pyłem drzewnym. W piecu trociny ulegają spaleniu, pozostawiając po sobie puste miejsca, które zwiększają izolacyjność termiczną i obniżają ciężar elementów. Ceramika jest popularnym materiałem stosowanym do wznoszenia jednorodzinnych budynków mieszkalnych. Odpowiednie ułożenie wyrobów ceramicznych poprawi izolację cieplną lub też akustyczną. Wykorzystuje się ją do budowy ścian warstwowych bardzo dobrze izolujących ciepło. W przypadku ceramiki poryzowanej nie wymaga stosowania bardzo grubej izolacji termicznej ze styropianu - od ok. 13 cm (EPS 031) oraz od ok.

Bloczki silikatowe (silikaty), bloczki, kształtki i cegły cementowo-wapienne - jeden z najczęściej stosowanych materiałów budowlanych do wznoszenia ścian wewnętrznych i zewnętrznych budynków ze względu na swoją cenę. Jednak współczynnik przewodzenia ciepła dla tego rodzaju materiałów jest dość duży, a co za tym idzie, wymaga solidnego docieplenia ze styropianu. Współczynnik przenikania ciepła lambda dla pustaków wynosi ok. 0,40-0,90 W(m2*K). Nie można zatem wznosić z nich ścian jednowarstwowych. Ich zaletą jest duża akumulacja ciepła wewnątrz nagrzanego budynku oraz duża wytrzymałość na warunki atmosferyczne. Dodatkowo są izolatorem akustycznym o bardzo dobrych parametrach tłumienia dźwięków. Najczęściej stosowanym z nimi jest styropian o grubości od ok. 14 cm (EPS 031) oraz od ok.

Cement, woda i spieniona glina tworzą ten wyjątkowo naturalny, lekki ale wytrzymały materiał do murowania ścian, zwłaszcza domów jednorodzinnych i wielorodzinnych. Oprócz zwykłych pustaków do wznoszenia zewnętrznych ścian warstwowych dostępne są też bardzo ciepłe bloczki keramzytobetonowe z wkładką ze styropianu o doskonałych właściwościach termoizolacyjnych i akustycznych stosowanych do budowy ścian jednowarstwowych. Pustaki są łatwe w obróbce mechanicznej. Charakteryzuje je duża wytrzymałość na niską temperaturę i wilgoć oraz zdolność do kumulowania ciepła. Spieczona glina daje temu materiałowi lekko chropowatą powierzchnię, w której mieszczą się liczne kanaliki odprowadzające wodę i wilgoć w murze. Keramzyt nie dopuszcza do rozwoju na powierzchni grzybów i pleśni. Wznosi się z nich ściany jedno-, dwu- i trójwarstwowe, a także ściany piwniczne i fundamentowe, wewnętrzne ściany konstrukcyjne i działowe oraz stropy. W praktyce wykonanie ściany jednowarstwowej z pustaków lub bloczków z keramzytobetonu jest bardzo trudne, wymaga m.in. stosowania tzw. zapraw ciepłochronnych.