Rozwiązywanie Problemów z Nakładką e-CAD Żelbet w ZWCAD: Od Wstawiania Opisów po Rozwój Oprogramowania

Praca z oprogramowaniem CAD, zwłaszcza w specjalistycznych dziedzinach takich jak projektowanie konstrukcji żelbetowych i stalowych, często napotyka na specyficzne wyzwania. Jednym z takich problemów, zgłaszanym przez użytkowników nakładki e-CAD Żelbet w środowisku ZWCAD, jest trudność z prawidłowym wstawianiem i orientacją elementów opisowych, takich jak opisy osi, odnośniki czy symbole przekrojów. Sytuacja ta rodzi pytania o możliwości adaptacji oprogramowania, jego rozwój oraz potrzebę tworzenia dedykowanych nakładek, które mogłyby sprostać rosnącym wymaganiom branży.

Problemy z Orientacją Opisów i Odnośników w e-CAD Żelbet

Główny problem, z którym borykają się użytkownicy, dotyczy sytuacji, gdy po obróceniu globalnego układu współrzędnych (UCS) w programie ZWCAD, wstawiane odnośniki z nakładki e-CAD nie dostosowują swojej orientacji do nowego widoku. Zamiast tego, wydają się być przypisane do globalnego układu współrzędnych, co prowadzi do ich nieprawidłowego wyświetlania - odwróconego o 90 stopni. Sytuacja ta jest szczególnie frustrująca, ponieważ teksty wstawiane bezpośrednio z ZWCAD zachowują się poprawnie, automatycznie dostosowując się do przyjętego układu.

Wyjaśnienie tej nieprawidłowości tkwi w sposobie programowania opisów w nakładce e-CAD. Jak wskazują doświadczeni użytkownicy, opisy te są programowane względem globalnego UCS i zgodnie z nim są odpowiednio orientowane. Wprowadzenie lokalnego układu UCS, choć pozornie mogłoby rozwiązać problem, w praktyce "psuje" generowanie graficzne. Istnieje przekonanie, że pierwotne założenie oparcia orientacji na globalnym UCS wynikało z chęci uproszczenia matematycznych obliczeń związanych z orientacją obiektów CAD. W 2009 roku, matematyczne wyliczenia odpowiednio zorientowanych obiektów CAD były postrzegane jako "masakrycznie" skomplikowane, a orientacja przypisana względem globalnego układu była uznawana za rozwiązanie "idiotoodporne", minimalizujące ryzyko błędów. Metoda ta, mimo swoich wad, działa do dziś. W tej sytuacji, jedynym rozwiązaniem wydaje się być odwrócenie całego rysunku, aby pasował do globalnego UCS, co jest jednak rozwiązaniem dalekim od optymalnego.

Potrzeba Większej Interaktywności i Integracji Funkcji

Oprócz problemów z orientacją, użytkownicy e-CAD Żelbet zgłaszają również potrzebę większej interaktywności między poszczególnymi elementami rysunku, szczególnie w kontekście zbrojenia elementów powierzchniowych, takich jak stropy czy ściany żelbetowe. Obecnie, opis zasięgu i pręt nie są ze sobą powiązane edycyjnie. Oznacza to, że w przypadku zmiany zasięgu występowania pręta, cały pręt musi być wprowadzany od nowa. Nie wystarcza przeciągnięcie zasięgu i aktualizacja opisu.

Proponowane jest rozwiązanie, które zintegrowałoby opis atrybutowy w bardziej "skomplikowany" blok. Jednakże, pojawia się obawa, że taka integracja mogłaby uniemożliwić korzystanie z narzędzi do zestawień stali. Obecnie, rozwiązaniem jest cofnięcie operacji (undo) i ponowne wrysowanie pręta na odcinku zasięgu, co zapewnia pełną kontrolę nad obiektami atrybutowymi opisów prętów. Główna idea narzędzia e-CAD Żelbet opiera się na prostocie budowy i kontroli nad opisami prętów przez użytkownika.

Jednakże, w sytuacji, gdy mamy już zazbrojoną płytę i po jakimś czasie musimy poprawić jej zarys, funkcja "undo" nie zadziała. Wówczas cały pręt trzeba wprowadzić od nowa. Dodatkowo, postulowana jest funkcja kreskowania zazbrojonej części elementu powierzchniowego, która uwidaczniałaby gęstość zbrojenia. Chociaż podane przykłady pokazują kierunek rozwoju, funkcjonalność nakładki Zbroja jest również uznawana za niezłą.

Porównanie z Alternatywami i Oczekiwania Wobec ZWCAD

Użytkownicy nakładki e-CAD Żelbet, z których wielu od lat korzysta z tego narzędzia i jest do niego przyzwyczajonych, podkreślają, że nakładka ta graficznie trzyma się najnowszej normy PN-ENISO3766maj2006 "Rysunek budowlany. Uproszczony sposób przedstawienia zbrojenia betonu.", która jest również obecna w literaturze naukowej. Z założenia, nakładki e-CAD są proste i intuicyjne w obsłudze, celowo unikając bardziej złożonych mechanizmów na rzecz możliwości szybkiego wykasowania i ponownego wrysowania elementu. Niemniej jednak, propozycje dotyczące większej interakcji na poziomie program-interfejs-użytkownik mają sens.

Pojawia się pytanie, czy istnieje na ZWCAD nakładka, która ułatwia rysowanie konstrukcji stalowych i żelbetowych, będąca odpowiednikiem np. BestCAD dla AutoCAD. Programy takie jak Budkom (StalWyk. i StalMat) są dostępne, ale dla osób, które przez lata pracowały z BestCAD, odczuwalny jest brak wielu funkcji. W zawodzie projektanta konstrukcji żelbetowych i stalowych, taka nakładka jest podstawowym i bardzo ważnym narzędziem pracy, co generuje wysokie oczekiwania co do jej możliwości.

Dla wielu użytkowników, odnośnikiem jest BestCAD. Niestety, firma, która stworzyła ten program, nie planuje pisania nakładek na ZWCAD, ze względu na współpracę z Autodesk i wymaganą lojalność. Ten temat powinien interesować producenta i dystrybutorów programu ZWCAD. Zainteresowanie ZWCAD jest duże, szczególnie wśród małych i średnich firm z branży projektowej. Oceny po testach są bardzo dobre, ale bez nakładki na równie dobrym poziomie, firmy te nie zdecydują się na zakup, podobnie jak niektórzy indywidualni użytkownicy.

Potencjał Rozwoju ZWCAD i Rola Nakładek

Skoro firma ZWCAD dysponuje dobrymi programistami, stworzenie zaawansowanej nakładki nie powinno być trudne. Obserwuje się tendencję, że Autodesk zauważa specyficzne potrzeby branży, takie jak rysowanie zbrojenia. Wiele małych firm korzysta z AutoCAD LT i nakładek typu BestCAD, zamiast pełnej wersji AutoCAD. Autodesk utrudnia rozwój nakładek na AutoCAD LT, nie udostępniając potrzebnych danych, co wymusza zakup pełnej wersji programu. Zmiany w strukturze wewnętrznej AutoCAD co kilka lat utrudniają pisanie stabilnych nakładek.

Problem polega na tym, jak przekonać programistów do stworzenia odpowiedniej nakładki na ZWCAD, szczególnie na gruncie polskim. Sugestią jest podjęcie działań, które zachęcą firmy takie jak Budkom do stworzenia dedykowanych rozwiązań. Filozofia tworzenia oprogramowania opiera się na zarobku. Jeśli istnieje zapotrzebowanie na nakładkę, należy zgłaszać je producentom i dyskutować o tym publicznie.

Dystrybutor programu ZWCAD, działając samodzielnie, może nie być wystarczająco wiarygodny dla innych producentów, aby stworzyli nakładki tylko na jego prośbę. Proces tworzenia oprogramowania jest długotrwały i kosztowny. Firma taka jak Budkom potrzebuje środków finansowych na rozwój. Dlatego ważne jest wspieranie istniejących rozwiązań, aby mogły się dalej rozwijać.

Polityka Autodesk jest złożona, ale analiza kosztów adaptacji istniejącej nakładki na AutoCAD (szacowana na 15-30 tys. zł) pozwala zrozumieć, że producent nakładki musi liczyć się ze zwrotem inwestycji po sprzedaży kilkudziesięciu licencji na ZWCAD. Dopiero akceptacja takiego modelu biznesowego może prowadzić do powstania kolejnych nakładek.

Kluczowe Czynniki dla Tworzenia Nakładek

Aby nakładka mogła powstać, muszą zostać spełnione pewne warunki:

1. Chęć producenta nakładki: Firma tworząca nakładkę musi być zainteresowana adaptacją swojego produktu do ZWCAD. Często osoby piszące nakładki posiadają specjalistyczną wiedzę i projektowanie jest ich głównym zajęciem.
2. Wsparcie dla technologii: Wiele nakładek, jak BestCAD, wymaga użycia narzędzi takich jak Visual Lisp i Object DRX. ZWCAD musi umożliwiać uruchomienie skryptów w sposób, który chroni kod źródłowy nakładki. Wersja ZWCAD 2007 pozwalała na uruchomienie otwartych skryptów LISP, a wersja 2008 dodała możliwość uruchomienia zaszyfrowanych LISP-ów wraz z narzędziem do ich szyfrowania. To wskazuje, że ZWCAD w wersji 2008 posiada elementy ułatwiające pisanie nakładek.
3. Dostępność dokumentacji i stabilność: Brak dokumentacji na temat projektowania IntelliCADów utrudnia pracę. Wiele funkcji znanych z AutoCADa działa inaczej lub wcale w IntelliCADach, w zależności od odmiany. Wymaga to poświęcenia czasu na testowanie różnych procedur.

Rozwój i Funkcjonalności Istniejących Rozwiązań

Pomimo wyzwań, twórcy nakładek systematycznie pracują nad rozwijaniem swoich produktów. Przykładem jest nakładka, która systematycznie się rozwija, dodając nowe elementy, zmiany i funkcjonalności. Jest ona już funkcjonalna, a rysowanie elementów żelbetowych jest znacznie sprawniejsze.

Wśród wprowadzonych funkcji znajdują się:

• Możliwość przyporządkowania prętów i ich opisów do danej pozycji głównej (np. Belka, Podciąg).
• Rozbudowany moduł do rysowania ławy fundamentowej o dowolnej geometrii i sposobie zazbrojenia.
• Nowa opcja do uniwersalnego rozkładania strzemion w widoku bocznym elementów żelbetowych, służąca do szybkiego wrysowania strzemion w belkach o stałej i zmiennej wysokości, a także w belkach wspornikowych oraz słupach.
• Uzupełnienie o kolejne opcje do rysowania przekroju pionowego i poziomego ściany, z precyzyjnym definiowaniem parametrów geometrii ściany w rzucie oraz poszczególnych prętów. Procedura opisuje i wymiaruje siedem grup prętów zgodnie z normami EC2 i PN-02.
• Procedura służąca do zbrojenia ścian żelbetowych w widoku elewacyjnym, praktycznie o dowolnym kształcie konturu.
• Rysowanie czworokątnych otworów okiennych i drzwiowych w ścianach żelbetowych w widoku elewacyjnym.
• Możliwość określenia dowolnej geometrii monolitycznej stopy fundamentowej.
• Opcja włączania i ukrywania rysowania oraz widoczności poszczególnych prętów na rysunku.

Początkowo nakładka skupiała się na rysowaniu profili stalowych według norm polskich i europejskich, ich opisywaniu i zestawieniach. Dalsze działania są ukierunkowane na rozszerzanie funkcjonalności, odpowiadając na potrzeby użytkowników. Ważne jest, aby zgłaszać sugestie i uwagi, ponieważ praktycznie z dnia na dzień pojawiają się kolejne elementy, zmiany i funkcjonalności w tworzonych nakładkach. Wsparcie użytkowników jest kluczowe dla dalszego rozwoju oprogramowania i zapewnienia, że narzędzia te będą w pełni odpowiadać potrzebom branży budowlanej.